Categorieen
Artikelen
Partners
Categorieen
Artikelen
Partners
Exterieur
Tuinen
Inspiratie
Collections
Er stonden oorspronkelijk zoveel bomen op het terrein dat er nauwelijks zonlicht in doordrong, dus toen er gebouwd ging worden, moesten er wel een aantal worden gerooid. Toch heeft de indrukwekkende achtertuin nog altijd een bosachtig karakter en loopt ze geleidelijk over in een natuurgebied van dertien hectare. De woning zelf is visueel sterk verbonden met de natuur, vanuit de aan alle kanten door glas omgeven keuken, vanuit de slaapkamer en zelfs vanuit de badkamer. Zeven jaar hadden de bewoners gezocht naar een geschikte plek om werkelijk in de natuur te kunnen wonen. Het bleek hun geduld waard.
Voordeur opzij
De voorgevel loopt door in een stuk muur en geeft de woning zo een imposant aanzien. Er is een toegangsdeur maar in de praktijk wordt meer gebruikgemaakt van een deur aan de zijkant, bereikbaar via een trap van tegels. Ook binnen biedt dit huis tal van verrassingen. Je kunt er bijvoorbeeld helemaal in rondlopen en veel van de hoeken zijn niet recht maar rond. Vormen zijn zoveel mogelijk organische en vrouwelijk. De opdrachtgevers hebben niet gekozen voor een standaardstijl maar op de creativiteit van de architect vertrouwd. Terecht. Het resultaat is een bijzonder geslaagde variatie op de schuurwoning.
Akoestisch plafond
De keuken is het hart van het huis, een ruimte die opvalt door zijn hoogte, want de glazen deuren en ramen lopen door tot aan het plafond. “In dat plafond hebben we wel akoestische latjes laten aanbrengen om galm te voorkomen”, zegt de bewoner. Of de puien nu openstaan of dicht, de tuin is altijd zeer aanwezig. “En we weten onderhand ook hoe het is om werkelijk buiten te wonen, want tijdens de bouw besloten we geen appartement te huren maar vanuit een caravan de werkzaamheden van nabij te kunnen volgen”, zegt de bewoonster. “Dat vonden we, ondanks de kou en de vochtigheid, niet eens een vervelende ervaring. Je gaat des te meer verlangen naar je nieuwe huis.” De fraaie, lange houten tafel is een meubel om aan te eten maar ook simpelweg samen te zijn, en niet alleen met elkaar. De volwassen kinderen zijn al uit huis maar keren geregeld en graag terug naar dit nieuwe ouderlijk huis.
Kalktextuur op de wanden
Het vele gebruik van hout zet warme accenten, in de keuken en meer nog in de woonkamer. Maar het zijn vooral de ronde hoeken en de fraaie wanden die de benedenverdieping zo aangenaam laten ogen. De leefruimte loopt visueel over in de gang ernaast. Bovendien is er vanuit elke ruimte zicht op de tuin. “De bewoners wilden nergens zwart”, zegt architect Richard Welten, “zelfs niet in de raamprofielen. Maar we hebben ook op geen enkele muur verf gezet.
Zwevend boven de keuken
De trap naar boven is indrukwekkend, evenals de houten wand daartegenover, met daarin de toegangsdeuren tot garderobe en gastentoilet. Maar deze vormen eigenlijk slechts de opmaat tot een bezoek aan een hoogst origineel vormgegeven slaapvleugel. De badkamer is om de slaapkamer heen geplooid en bevat een groot rond raam dat uitzicht geeft op de achtertuin. “Eigenlijk zweeft de badkamer boven de keuken”, zegt Richard Welten. Het raam was een manier om daglicht in de badkamer te krijgen maar ook om je als bewoner zelfs ’s ochtends bij het opstaan en ’s avonds bij het slapen gaan verbonden te voelen met buiten. De ronde, geplooide vorm stelde de architect ook in staat om optimaal gebruik te maken van de aanwezige vierkante meters. De douche bevindt zich bijvoorbeeld tussen het bed en de wastafel.
Poolhouse met bar
De toegang tot de logeerkamers bevindt zich op de overloop maar in de warmere maanden worden die pas laat in de avond opgezocht. Dan verplaatst het centrum van samenzijn zich geregeld van de keuken naar het poolhouse, waar de bewoners een volwaardige bar in hebben ondergebracht. Het dak van het poolhouse is volgelegd met zonnepanelen, zodat het rieten dak van de woning zelf esthetisch één geheel kon blijven. Het zwembad ligt dieper dan het huis, maar als je afstand neemt en verder de achtertuin in loopt, valt op dat er overal lichte hoogteverschillen zijn. Het grasveld plooit zich tientallen centimeters omhoog en omlaag en sommige bomen staan opverhoginkjes. De bomen zelf zijn indrukwekkende, volgroeide exemplaren. Ze staan op de juiste afstand van het huis en voorzien het van schaduw als dat nodig is. Als je niet beter wist, zou je denken dat ze er na de bouw zijn aangeplant. Dat zelfs deze verhouding tussen bomenen woning zo harmonieus is, onderstreept alleen maar hoe architect en opdrachtgevers de kwaliteit van de omgeving en die van het huis perfect met elkaar in balans hebben weten te brengen.
Fotografie: Serge Technau
