Categorieen
Artikelen
Partners
Categorieen
Artikelen
Partners
Exterieur
Tuinen
Inspiratie
Collections
In het centrum van een Noord-Brabants dorp staat dit gemeentelijke monument uit 1913 waaraan veel dorpsbewoners mooie herinneringen koesteren. Een tiental jaar geleden raakte het echter in onbruik en bleef het zonder bestemming. Totdat de eigenaars van het pand besloten dat ze hun intrek wilden nemen in dit monumentale gebouw. Ze namen Jasper Verhey in de arm voor een minimalistisch interieurontwerp waarin hij alle vrijheid kreeg om er een woning van te maken waarin ruimte is voor kunst en antiek, maar vooral een woning die aan alle hedendaagse gemakken voldoet.
Verbonden en toch gescheiden
De entree zet de toon. De zwevende trap vangt je blik als geen ander. Het minimalistische design is van dezelfde verfijnde aard als het vakwerk waarmee het pand in 1913 is gebouwd: met aandacht voor details en gevoel voor sfeer. De trap grijpt je aandacht niet alleen door de prachtige afwerking in hout, de glazen balustrade en de accentuerende ledverlichting, maar ook door de asymmetrie van het ontwerp. De trap staat als het ware op een podium. “De eerste twee treden zijn breder en niet van hout, maar van dekton”, licht Jasper toe. “Deze treden vormen een inleiding voor de rest van de trap en maken een uitnodigend gebaar om de bovenverdieping te verkennen.” Eerst verkennen we echter de ruimtes op de benedenverdieping.
Door de hoge glazen deur in bronskleurig stalen frame betreden we de living, een warme ruimte waarin het donkere houten maatwerk in balans wordt gebracht door het lichte meubilair en de aankleding: warme grijze sofa’s en fauteuils, het zachte karpet en de subtiele verlichting. De materialisatie is combinatie van spuitwerk, eikenfineer, bronskleurig glas, staal, zachte aardetinten en dekton. Jasper: “De onderzijde van de muren zijn voorzien van een minimalistische schaduwplint in een iets donkerdere kleur. Ze benadrukken op deze manier het lijnenspel.” In het midden van de living ‘zweeft’ de tv als het ware in een wand van bronskleurig glas. Hoe langer je het element bekijkt, des te mystieker het wordt. Opvallend is ook hier weer de asymmetrie van het ontwerp. “De tv-wand bevat vijf staanders. Een oneven aantal maakt het ontwerp onvoorspelbaar en een tikje speels”, legt Jasper uit. “De voet is van dekton.” De houten scheidingswand, met zijn prachtige lijnenspel, strekt zich uit van de vloer tot aan het plafond, en zelfs tot óp het plafond. Als één doorlopend element verbindt de houten plafondbekleding de living met de keuken. In de met houten kasten beklede wand zijn aan weerszijden schuifdeuren verwerkt waarmee de keuken en de living van elkaar kunnen worden afgescheiden. Aan de andere zijde van de wand bevinden zich de keukenkasten en het -eiland, met zijn strakke, minimalistische greeplijst, dat volledig is vervaardigd in dekton.
Eén uitdaging van het renoveren van een monumentaal gebouw is toch wel het overbruggen van het verschil in comfort van toen en nu. Dankzij de hoogte van het pand kon echter het plafond een aantal centimeter worden verlaagd om onder meer het klimaatsysteem en de elektra voor de verlichting in onder te brengen. De spotjes in het verlaagde plafond zijn bovendien bijzonder om nog een reden: ze beschikken over ingebouwde ventilatieprofielen die voor een goede luchtcirculatie zorgen.
Naast de keuken staat een eettafel met sierlijke poten die een licht eikenhout tafelblad dragen. Iets verderop is een zithoek gecreëerd. Vanuit de comfortabele stoelen kijken de bewoners uit op hun mooie tuin of genieten ze van een boek en een goed glas wijn bij de houthaard. Jasper: “De moderne strakke serre levert een interessant contrast op met exterieur van het monument en combineert twee werelden: die van toen en nu. De serre beschikt over een vijfdelige schuifwand waarvan drie delen open kunnen. Constructief is deze zo gebouwd dat de hoek, zonder kolom, kan worden opengeschoven en je helemaal in contact staat met de tuin.” De tuin vormt een echte knipoog naar het verleden, ontworpen in klassieke vlakken met weelderige beplanting, maar wel met moderne lijnen en strakke tegels. Iets verderop bevindt zich het tuinhuis dat toegang verschaft tot de riante kelder van 280 vierkante meter. Deze kelder is uitgerust met een autolift en biedt ruimte aan de bijzondere hobby van de bewoners: het verzamelen van antiek. Via de serre nemen we de deur naar het trappenhuis. Tijd om de bovenverdieping te verkennen!
Ruimtelijkheid
De bovenverdieping is zowel te bereiken met de trap als met de lift. Deze is naadloos in de kastenwand gebouwd, waardoor de lift opgaat in het interieur en geen storend element vormt. Zelfs het bedienpaneel is met hetzelfde hout bekleed; een bijzonder staaltje vakwerk. Wanneer je op het bordes van de trap staat en naar de doorlopende lijnen in het hout kijkt, zie je goed hoe de kastenwand zich als één element over twee verdiepingen lijkt te spannen: een optische illusie. De bovenverdieping wordt gekenmerkt door een schuin dak van maar liefst 5,5 meter hoog, mét authentieke balken. “Een ontwerpuitdaging”, aldus Jasper, “máár door de juiste indeling toe te passen en de schuinte van het huis te benutten, is er een prachtig ruimtelijk gevoel gecreëerd. Door voort te borduren op rechte lijnen en haakse hoeken wordt de schuinte effectief geïntegreerd in het ontwerp. De authentieke balken komen hierdoor volledig tot hun recht en vormen een sfeervol element.” De masterbedroom is uitgerust met een inloopkast en een riante, in het licht badende badkamer. Door de dakramen in het mansardedak stroomt het daglicht van bovenaf de ruimte binnen. Ook voor enkele onderaannemers, zoals de stukadoor, was het dak een uitdaging. Jasper: “Maakbaarheid is van belang; daar komt goed projectmanagement bij kijken. Tijdens het hele proces onderhoud ik het contact met de aannemer en onderaannemers, om dát wat op de tekeningen staat zonder concessies werkelijkheid te maken. Dat wat de klant voor ogen heeft, zo moet het ook worden.”
Heden en verleden
Het interieur ontwerpen voor een gemeentelijk monument is niet iets wat je elke dag doet. Jasper Verhey prijst zich wat dat betreft gelukkig. Jasper: “Mijn ontwerpen onderscheiden zich door hun minimalisme en modernisme. Dat is misschien niet wat je verwacht wanneer je dit pand van de buitenkant ziet. De prachtige authentieke elementen in het exterieur, zoals het mansardedak, de Vlaamse gevels met knipvoegen en het siermetselwerk onder de dakgoten geven het pand een zekere elegantie. Toch gaan het heden en het verleden heel goed samen.”
Fotografie: Laura van der Willik
