Wonen zonder eindpunt in een vrijstaand huis

Studio Zuyd

Soms moet je inrichten tegen de stroom in, bijvoorbeeld als de woning een onhandige indeling heeft die veel loze ruimte creëert. In dit vrijstaand huis bewijst Nathalie Swinkels van Studio Zuydt dat een goede interieurarchitect zich daar niet door laat afschrikken. Wat als een nadeel begint kan eindigen als een pluspunt.


Leefruimtes

Vrijstaand huis, Studio Zuyd, The Art of Living

Alle leveranciers van de leefruimtes

Tapijt

Van Besouw

PVC Vloeren

Therdex

Maatwerk keuken

Capaz

Maatwerk interieur

Capaz

Decoratieve objecten

De bewoners hebben in de inrichting rekening moeten houden met de aanwezigheid van dit blok. Daarom is de ruimte rechts ervan ingericht als eet- annex werkkamer. Als de vrouw des huizes thuiswerkt doet ze dat aan de lange tafel, die dan wordt getransformeerd tot bureau; als er vrienden of familieleden komen eten, verandert die weer in een eettafel. Boeken, fotolijsten en decoratieve objecten sieren de planken boven de lange zitbank, een weelderige plant staat in een van de hoeken, maar het is duidelijk dat deze ruimte niet de meest gebruikte van het huis is. “Sinds de geboorte van mijn dochter breng ik de meeste tijd in de woonkeuken door. Ik kan daar een oogje op haar houden, ik kan ook daar werken, ik kan er koken, televisie kijken en mensen ontvangen, eigenlijk bijna alles dus.”

Keramieken aanrechtblad

Dé blikvanger in de open keuken is het werkelijk prachtige keramieken aanrechtblad. Het valt op, evengoed door zijn tekening en kleur als door de opstaande rand boven het kookeiland. Nathalie vond haar inspiratie voor dit blad in bestaande keukens en heeft lang gezocht naar een leverancier die er een variatie op kon maken, zoals zij die had uitgetekend. Eenmaal gevonden heeft ze het kera- miek laten terugkomen in de achterwand van de keukenkast en aan de voorkant van de open ethanol haard. De hele keuken is maat- werk, maar dit aanrechtblad is méér dan de spreekwoordelijke kers op de taart. “Ik ben er heel blij mee,” zegt de bewoonster, “ook met de rest van de keuken en óók met de ontbijthoek die we naast het kookeiland hebben laten plaatsen. Zo heb ik direct verbinding met de zijkant, die ik volledig als kinderhoek heb laten inrichten.” Tegen de wand staan maatwerkkasten, bedoeld voor speelgoed, en het lege stuk muur daarnaast is afgewerkt met kussens. Die hebben niet alleen een mooi esthetisch effect maar geven ook een idee van oneindigheid, alsof de kamer niet stopt bij deze muur. Alweer een hoogst origineel idee van Nathalie.

 


Bovenverdieping

Vrijstaand huis, Studio Zuyd, The Art of Living

Vanaf CASCO

De woning werd casco opgeleverd en hoewel de bewoonster zélf ervaring heeft in het professioneel inrichten van ruimtes besloot ze toch een interieurarchitect in de arm te nemen. “Ik heb expertise als het over zakelijke ruimtes gaat, maar ik weet niets van woningen en ik kan dus ook geen sfeer creëren. Ken je sterke punten maar zeker ook je zwakheden, vind ik, en zo kwam ik bij Studio Zuyd terecht.” Maar die ervaring betekende wel dat Nathalie een kritische klant kreeg “We hebben dus veel overlegd en we hebben veel naar elkaar geluisterd, maar er ontstond al snel veel vertrouwen in mijn aanpak, met een resultaat waar we allebei achter kunnen staan,” zegt de interieurarchitect. “Daarbij moesten we ook rekening houden met de beperkingen die de indeling van de bouwkundig architect ons oplegde.”

Wandspiegel

Op de eerste verdieping is een doorloop ontstaan. De masterbedroom ligt aan het linker einde van de overloop en is rechtstreeks verbonden met de badkamer, die op haar beurt weer uitkomt aan de andere kant van de overloop. De slaapkamer zelf lijkt thuis te horen in een hotelsuite en niet in een woonhuis. De kleuren zijn goed gekozen maar wat vooral opvalt is een wandspiegel, naast de ingebouwde televisie. Geen object is zo lelijk als een televisie die niet aanstaat. Door de spiegel er naast te zetten transformeert Nathalie het zwarte scherm in zekere zin tot een pendant van de spiegel. Een hoogst originele oplossing voor een bekend interieurprobleem.

Ook de badkamer zou goed passen in een hotelsuite. De kamer ademt licht, ruimte en ook luxe. Ze kan met een schuifdeur worden afgesloten van de slaapkamer, maar ook als ze open blijft staan is er duidelijk een overgang tussen de beide delen, in de vorm van een alkoof waar een pot met zijden bloemen is neergezet. Het relatieve compacte van de beneden- verdieping wordt ruimschoots gecompenseerd. Dat laatste draagt ongetwijfeld bij aan het gevoel van ontspanning dat de bewoners hier ervaren: even weg van de ouderlijke verantwoordelijkheid, het werk, de sociale verplichtingen. De enigen die altijd ontspannen lijken zijn de beide Siamese katers, die op diverse plekken in de woning beschikking over hun eigen kamers, in de vorm van mandjes en krabpalen.

Oud roze

De dressing is duidelijk een ruimte waar men enkel in en uitgaat om kleding en schoenen neer te leggen of uit te pakken. “Voor mij hoefde er dan ook niet speciaal te worden geïnvesteerd hierin,” zegt de bewoonster. “IKEA kasten waren dan ook voldoende.” Bij jonge ouders draait alles om hun kroost. Daarom heeft Nathalie Swinkels wel de opdracht gekregen een aparte kinder- kamer in te richten. Bij binnentreden valt direct de kleur op waarin alles is uitgevoerd: oud roze. Een ingenieuze keuze, want roze is favoriet bij meisjes maar net deze variant maakt de kamer ook visueel aantrekkelijk voor volwassenen. De commode en de opbergkastjes kenmerken zich door een golvende beweging in de greep en tegen de muur zijn ook hier kussens bevestigd. Voor het kind is zo een visuele overeenkomst bewerk- stelligt tussen de speelhoek beneden en de slaaphoek boven. Het huis kent geen dikke muren, geen donkere plekken, en aangezien het zelfs op elke verdieping ongestoord kan rondgaan zonder op een afsluiting te stoten, is het huis naast een warme en veilige plek ook een eindeloze om op ontdekkingstocht te gaan. Zo heeft de onhandige indeling van de architect uiteindelijk toch ook zijn voordelen gehad.

Editor: Media team

Datum: 07-10-2022

Tekst: Gebaseerd op een tekst van Jeroen Kuypers

Fotografie: Jaro van Meerten